📖คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2568
ฉบับนี้วินิจฉัยประเด็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับการใช้หลักฐานการกู้ยืมเงินในกรณีที่สัญญากู้เดิมไม่สมบูรณ์ เนื่องจากไม่ได้ปิดอากรแสตมป์
แม้สัญญากู้ที่เป็นตราสารจะใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร
แต่ศาลตัดสินว่าตารางจ่ายเงินกู้ที่มีรายละเอียดหนี้และลงลายมือชื่อผู้กู้เพียงฝ่ายเดียวสามารถใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม เพื่อฟ้องร้องบังคับคดีได้ตามกฎหมายแพ่ง  เนื่องจากเอกสารดังกล่าวมิใช่ตราสารที่บังคับให้ต้องปิดอากรแสตมป์ตามหลักเกณฑ์ของกรมสรรพากร
ศาลจึงสามารถรับฟังข้อเท็จจริงจากเอกสารนี้ประกอบกับพฤติการณ์ที่จำเลยไม่สู้คดีเพื่อพิพากษาให้ชำระหนี้คืนแก่โจทก์ คำวินิจฉัยนี้ช่วยสร้างความชัดเจนในการแยกแยะระหว่างเอกสารสัญญาที่เป็นตราสารกับหลักฐานเป็นหนังสือซึ่งมีเงื่อนไขการใช้เป็นพยานในศาลที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ